ZUS / Ośrodki Pomocy Społecznej - Znaczny Stopień Niepełnosprawności

Renta socjalna informacje ogólne

Renta socjalna jest podstawowym świadczeniem, przyznawanym przez ZUS osobom niepełnosprawnym z tytułu niezdolności do wykonywania pracy.

Osoby które nie są stanie pracować z powodu złego stanu zdrowia, mogą ubiegać się o rentę socjalną, czyli rentę z tytułu niezdolności do pracy. Decyzje w sprawach rent wydają i świadczenia te wypłacają poszczególne oddziały Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (ZUS), właściwe dla miejsca zamieszkania osoby wnioskującej. Wniosek o rentę z tytułu niezdolności do pracy można złożyć po uzyskaniu orzeczenia o niezdolności do pracy. Wyróżnia się następujące rodzaje renty socjalnej:

  • rentę stałą – gdy osoby niepełnosprawne nie mają perspektyw odzyskania zdolności do pracy;
  • rentę okresową – jeśli istnieje prawdopodobieństwo, że osoba wnioskująca odzyska zdolność do pracy;
  • rentę szkoleniową – jeśli osoba wnioskująca spełnia warunki do renty z tytułu niezdolności do pracy, jednak orzeczono, że celowe jest przekwalifikowanie zawodowe z uwagi na niezdolność do pracy w dotychczasowym zawodzie.

Kto jest osobą niezdolną do pracy i w jakim stopniu?

  • Osobą niezdolną do pracy jest osoba, która częściowo lub całkowicie utraciła możliwość wykonywania pracy zarobkowej z powodu stanu zdrowia.
  • Osobą częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła możliwość wykonywania pracy zgodnej ze swoimi kwalifikacjami.
  • Osobą całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła możliwość wykonywania jakiejkolwiek pracy.

Komu przysługuje renta z tytułu niezdolności do pracy?

Renta socjalna przysługuje osobom, które ukończyły 18 lat, u których lekarz orzecznik ZUS lub komisja lekarska ZUS stwierdzili niezdolność do pracy i które spełniają wszystkie poniższe warunki:

  • posiadają orzeczenie o niezdolności do pracy;
  • mają wymagany okres składkowy i nieskładkowy;
  • ich niezdolność do pracy powstała w czasie ściśle określonym w ustawie, np. w czasie:
  • ubezpieczenia z tytułu różnego rodzaju zatrudnienia, w tym również z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej;
  • służby wojskowej;
  • pobierania zasiłku macierzyńskiego;
  • pobierania wynagrodzenia za czas niezdolności do pracy;
  • przebywania na urlopie wychowawczym;
  • pobierania zasiłku dla bezrobotnych, pobierania zasiłków z ubezpieczenia społecznego (chorobowego lub opiekuńczego);
  • pobierania świadczenia rehabilitacyjnego,

albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów.

Przepisu z p. 3. nie stosuje się do ubezpieczonego, który udowodnił okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiety lub 25 lat dla mężczyzny oraz jest całkowicie niezdolny do pracy.

Warunek z p. 2. nie jest wymagany od ubezpieczonego, którego niezdolność do pracy jest spowodowana wypadkiem w drodze do pracy lub z pracy.

Okresy wymienione w podpunktach a. – c. punktu 3. są tzw. okresami składkowymi, pozostałe – okresami nieskładkowymi. Do okresów nieskładkowych zalicza się też np. okres nauki w szkole wyższej i studiów doktoranckich.

Warunek posiadania wymaganego okresu składkowego i nieskładkowego uważa się za spełniony, gdy ubezpieczony osiągnął okres składkowy i nieskładkowy wynoszący łącznie co najmniej:

  • 1 rok – jeżeli niezdolność do pracy powstała przed ukończeniem 20 lat;
  • 2 lata – jeżeli niezdolność do pracy powstała w wieku powyżej 20 do 22 lat;
  • 3 lata – jeżeli niezdolność do pracy powstała w wieku powyżej 22 do 25 lat;
  • 4 lata – jeżeli niezdolność do pracy powstała w wieku powyżej 25 do 30 lat;
  • 5 lat – jeżeli niezdolność do pracy powstała w wieku powyżej 30 lat.

Osobom, które spełniają powyższe warunki przysługuje renta okresowa lub stała, w zależności od tego, czy niezdolność do pracy jest okresowa, czy trwała.

Osobie spełniającej w/w warunki, w stosunku do której orzeczono celowość przekwalifikowania zawodowego ze względu na niezdolność do pracy w dotychczasowym zawodzie, przysługuje renta szkoleniowa przyznana na okres 6 miesięcy, który – w uzasadnionych przypadkach – może być dłuższy bądź krótszy.

Ile wynosi renta z tytułu niezdolności do pracy?

Renta dla osoby całkowicie niezdolnej do pracy wynosi:

  • 24% tzw. kwoty bazowej (100% przeciętnego wynagrodzenia pomniejszonego o potrącone składki na ubezpieczenia społeczne w poprzednim roku kalendarzowym) oraz
  • po 1,3% podstawy jej wymiaru za każdy rok okresów składkowych;
  • po 0,7% podstawy jej wymiaru za każdy rok okresów nieskładkowych;
  • po 0,7% podstawy jej wymiaru za każdy rok okresu brakującego do pełnych 25 lat okresów składkowych oraz nieskładkowych, przypadających od dnia zgłoszenia wniosku o rentę do dnia, w którym rencista ukończyłby 60 lat.

Od 1 marca 2019 r. kwota bazowa renty socjalnej wynosi 4003,88 zł.

Podstawę wymiaru renty stanowi przeciętna podstawa wymiaru składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe lub na ubezpieczenie społeczne w okresie kolejnych 10 lat kalendarzowych, wybranych przez zainteresowanego z ostatnich 20 lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok, w którym zgłoszono wniosek o emeryturę lub rentę, albo – na wniosek zainteresowanego – w okresie 20 lat kalendarzowych przypadających przed rokiem zgłoszenia wniosku, wybranych z całego okresu podlegania ubezpieczeniu.

Renta dla osoby częściowo niezdolnej do pracy wynosi 75% renty dla osoby całkowicie niezdolnej do pracy.

Renta szkoleniowa wynosi 75% podstawy wymiaru renty, nie mniej jednak niż najniższa renta dla osoby częściowo niezdolnej do pracy. Renta szkoleniowa nie przysługuje w razie osiągania przychodu z tytułu działalności podlegającej obowiązkowi ubezpieczenia społecznego, bez względu na wysokość tego przychodu.

Kwoty najniższej renty z tytułu niezdolności do pracy wynoszą od 1 marca 2019:

  • 1100,00 zł miesięcznie – dla osób całkowicie niezdolnych do pracy;
  • 825,00 zł miesięcznie – dla osób częściowo niezdolnych do pracy;
  • 1320,00 zł miesięcznie – dla osób całkowicie niezdolnych do pracy w związku z wypadkiem lub chorobą zawodową;
  • 990,00 zł miesięcznie – dla osób częściowo niezdolnych do pracy w związku z wypadkiem lub chorobą zawodową

Renta z tytułu niezdolności do pracy związana z wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową

Renta z tytułu niezdolności do pracy związana z wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową związana z wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową lub też związana z wypadkiem, który powstał w szczególnych okolicznościach (jak np. przy ratowaniu innych osób, czy wykonywaniu funkcji wolontariusza), przysługuje niezależnie od długości okresu ubezpieczenia i nie może być niższa niż 120% kwoty najniższej renty ustalonej i podwyższonej zgodnie z ustawą o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (FUS). To samo dotyczy renty szkoleniowej z ubezpieczenia wypadkowego.

Renta z tytułu niezdolności do pracy z ubezpieczenia wypadkowego nie może być niższa niż 80% podstawy jej wymiaru – dla osoby całkowicie niezdolnej do pracy oraz 60% podstawy jej wymiaru – dla osoby częściowo niezdolnej do pracy. Renta szkoleniowa z ubezpieczenia wypadkowego nie może być niższa niż 100% podstawy jej wymiaru.

Osobie uprawnionej do renty z tytułu niezdolności do pracy z ubezpieczenia wypadkowego oraz do emerytury na podstawie odrębnych przepisów, wypłaca się, zależnie od jej wyboru: przysługującą rentę powiększoną o połowę emerytury albo emeryturę powiększoną o połowę renty. Przepisu tego nie stosuje się, jeżeli osoba uprawniona osiąga przychód powodujący zawieszenie prawa do świadczeń lub zmniejszenie ich wysokości określony w ustawie o emeryturach i rentach z FUS, niezależnie od wysokości tego przychodu.

Renta socjalna – wymagane dokumenty

W celu otrzymania renty socjalnej, należy złożyć w siedzibie Związku Ubezpieczeń Społecznych, wszystkie niżej wyszczególnione dokumenty:

  • wniosek o rentę socjalną;
  • zaświadczenie o stanie zdrowia OL-9, wystawione nie wcześniej niż na miesiąc przed złożeniem wniosku;
  • inną dokumentację medyczną, potwierdzającą stan zdrowia interesanta (np. wyniki badań albo kartę z leczenia szpitalnego);
  • zaświadczenie ze szkoły lub z uczelni, potwierdzające etap nauki/studiów interesanta;
  • dokumenty od pracodawcy interesanta (jeżeli jest zatrudniony), w tym zaświadczenie o terminie zawartej umowy, zaświadczenie o kwocie osiąganego przychodu, oraz wywiad zawodowy (druk OL-10);
  • zaświadczenie o pobieraniu wynagrodzenia za czas niezdolności do pracy, zasiłku chorobowego, świadczenia rehabilitacyjnego i o dacie zaprzestania ich pobierania;
  • oświadczenie czy interesant jest właścicielem lub współwłaścicielem nieruchomości rolnej, która przekracza 5 hektarów;
  • zaświadczenie właściwego organu jednostki samorządu terytorialnego określającego powierzchnię użytków rolnych interesanta, wyrażoną w hektarach przeliczeniowych.

Renta socjalna dla cudzoziemców

Od Cudzoziemców, starających się w Polsce o przyznanie renty socjalnej, wymaga się:

  • posiadania karty pobytu z adnotacją: „dostęp do rynku pracy”, albo
  • zamieszkania w Polsce i posiadania:
  • zezwolenia na pobyt stały,
  • statusu uchodźcy albo ochrony uzupełniającej,
  • zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego w Unii Europejskiej,
  • prawa pobytu lub prawa do stałego pobytu i posiadania obywatelstwa albo przynależności do rodziny obywatela Unii Europejskiej, Europejskiego Obszaru Gospodarczego lub Szwajcarii.

Gdzie i w jaki sposób złożyć wniosek o rentę socjalną?

Wniosek o rentę socjalną wraz z niezbędnymi dokumentami wyszczególnionymi powyżej, należy złożyć:

  • osobiście lub przez pełnomocnika w dowolnej jednostce organizacyjnej ZUS (pisemnie lub w formie ustnej do protokołu),
  • za pośrednictwem: poczty tradycyjnej, polskiego urzędu konsularnego.

Kto może złożyć wniosek o rentę socjalną?

Wniosek o rentę socjalną należy złożyć osobiście lub za pośrednictwem:

  • przedstawiciela ustawowego (np. rodzic w imieniu dziecka);
  • opiekuna prawnego;
  • kierownika ośrodka pomocy społecznej;
  • opiekuna faktycznego (po złożeniu oświadczenia i otrzymaniu pełnomocnictwa);
  • innej osoby, posiadającej pisemne, podpisane przez obie strony, pełnomocnictwo (warto w nim podać dane tej osoby, aby urzędnik mógł sprawdzić jej tożsamość, np. imię i nazwisko, serię i numer dowodu osobistego).

Jeśli, zgodnie z opinią lekarza, osoba niepełnosprawna ubiegająca się o rentę socjalną, z powodu złego stanu zdrowia nie może się przemieszczać, lekarz orzecznik ZUS, przeprowadzi badanie w miejscu zamieszkania interesanta.

Kiedy należy złożyć wniosek o rentę socjalną?

Wniosek o rentę socjalną można złożyć najwcześniej na miesiąc przed osiągnięciem pełnoletniości.
Jeśli osoba niepełnosprawna, ubiegająca się o rentę socjalną jest pełnoletnia, powinna złożyć wniosek jak najszybciej. Prawo do świadczenia zostanie ustalone od miesiąca zgłoszenia wniosku.

W jakim czasie nasz wniosek o rentę socjalną zostanie rozpatrzony?

Wniosek rozpatruje organ rentowy, właściwy dla miejsca zamieszkania osoby zainteresowanej lub jednostka organizacyjna ZUS, wyznaczona przez Prezesa ZUS. Po analizie wniosku i załączonej dokumentacji oraz ewentualnym przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, organ rentowy wydaje decyzję w terminie 30 dni od wyjaśnienia ostatniej okoliczności, niezbędnej do wydania decyzji.

Odwołanie od decyzji o nieprzyznaniu renty socjalnej

Istnieje możliwość odwołania od decyzji o nieprzyznaniu renty socjalnej. Odwołanie do sądu okręgowego, sądu pracy i ubezpieczeń społecznych, należy wnieść pisemnie lub ustnie do protokołu, za pośrednictwem jednostki organizacyjnej ZUS, która wydała decyzję, w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji. Postępowanie odwoławcze jest wolne od opłat.

Zawieszenie renty

Prawo do renty ulega zawieszeniu lub świadczenie to ulega zmniejszeniu w razie osiągania przychodu z tytułu działalności podlegającej obowiązkowi ubezpieczenia społecznego (zatrudnienie (także na umowę zlecenie), służba (np. w wojsku czy policji) lub inna praca zarobkowa albo prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej (oprócz działalności twórczej i artystycznej)). Za przychód powodujący zawieszenie lub zmniejszenie świadczenia, uważa się również kwoty pobranych zasiłków: chorobowego, macierzyńskiego i opiekuńczego, wynagrodzenia za czas niezdolności do pracy, itp.

Prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy ulega zawieszeniu w sytuacji osiągania przychodu w kwocie wyższej niż 130% aktualnego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia za kwartał kalendarzowy. Średnie miesięczne wynagrodzenie ogłasza cyklicznie Prezes Głównego Urzędu Statystycznego.

Od 1 czerwca 2019 r. kwota równa 130% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia wynosi 6436,30 zł brutto.

W razie osiągania przychodu w kwocie przekraczającej 70% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia nie wyższej jednak niż 130% tej kwoty, świadczenie ulega zmniejszeniu o kwotę przekroczenia, nie większą jednak niż 24% kwoty bazowej dla renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy i 18% kwoty bazowej dla renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy.

Od 1 czerwca 2019 r. kwota równa 70% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia wynosi 3465,70 zł brutto, zaś kwota maksymalnego zmniejszenia świadczenia wynosi od 1 marca 2019: 599,04 zł dla renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy oraz 449,31 zł dla renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy.

Wymienione tutaj kwoty ulegają częstym zmianom. Aktualne informacje znajdują się na stronie internetowej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, www.zus.pl.
Kontakt do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych

Przy załatwianiu formalności można skorzystać z pomocy pracowników ZUS

  • w Centrum Obsługi Telefonicznej
  • pod numerem telefonu 22 560 16 00 (opłata za połączenie jest zgodna z planem taryfikacyjnym danego operatora)
  • za pośrednictwem e-mail cot@zus.pl
  • przez komunikator Skype na stronie www.zus.pl lub pod zus_centrum_obslugi_tel
  • przez czat na stronie www.zus.pl

konsultanci są dostępni w dni robocze: pon.– pt. w godz. 7.00–18.00

w najbliższej jednostce organizacyjnej ZUS

lub uzyskać informację na stronie internetowej www.zus.pl.

Osobie, która jest uprawniona do renty socjalnej i która została uznana za całkowicie niezdolną do pracy oraz do samodzielnej egzystencji, przysługuje dodatek pielęgnacyjny, za wyjątkiem przypadku gdy osoba ta przebywa w zakładzie opiekuńczo-leczniczym lub w zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym (chyba, że przebywa poza tą placówką przez okres dłuższy niż 2 tygodnie w miesiącu).

Od 1 marca 2019 dodatek pielęgnacyjny wynosi 222,01 zł miesięcznie.

Osoby niepełnosprawne, które są bez środków do życia i nie widzą szans na podjęcie stałej pracy, mogą się zwrócić po wsparcie i pomoc pieniężną do Ośrodków Pomocy Społecznej, właściwych dla ich miejsca zamieszkania.. Działania pomocy społecznej koncentrują się na umożliwianiu osobom potrzebującym godnego życia poprzez zapewnianie odpowiednich warunków do usamodzielnienia się i integracji z otoczeniem.

Pomoc społeczną organizują organy administracji rządowej (minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego, wojewodowie) i samorządowej (marszałkowie województw, starostowie na poziomie powiatów) oraz wójtowie (burmistrzowie, prezydenci miast) na poziomie gmin, którzy współpracują również z organizacjami społecznymi i pozarządowymi, Kościołem Katolickim, innymi Kościołami, związkami wyznaniowymi oraz osobami fizycznymi i prawnymi.

Kryterium dochodowe

Zasiłki przyznawane są według kryterium dochodowego.
Opisywane świadczenia pieniężne przysługują osobom i rodzinom, których posiadane dochody nie przekraczają kryteriów dochodowych ustalonych w oparciu o próg interwencji socjalnej. Od 2019 roku dla osoby mieszkającej samotnie jest nim dochód nieprzekraczający kwoty 701 zł, natomiast dla osoby w rodzinie – kwota 528 zł. Rada gminy, w drodze uchwały, może podwyższyć kwoty uprawniające do zasiłków okresowego i celowego.


Rodzaje zasiłków


Zasiłek stały

Zasiłek stały przysługuje osobom samotnym lub pozostającym w rodzinie z uwagi na całkowitą niezdolność do pracy z powodu wieku (osoba w wieku emerytalnym, niepobierająca emerytury ani renty) lub z powodu niepełnosprawności (osoba posiadająca orzeczenie o całkowitej niezdolności do pracy lub też o niezdolności do samodzielnej egzystencji albo umiarkowany bądź znaczny stopień niepełnosprawności).

Przy przyznawaniu zasiłku stałego brany jest pod uwagę dochód osoby ubiegającej się o przyznanie tego zasiłku, jak również dochód na osobę w rodzinie.

Pełnoletniej osobie niepełnosprawnej, całkowicie niezdolnej do pracy, przysługuje zasiłek stały z pomocy społecznej, jeżeli:

  • jej dochód jest niższy od kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej w przypadku osoby samotnej;
  • jej dochód, jak również dochód na osobę w rodzinie są niższe od kryterium dochodowego na osobę w rodzinie.

Ile wynosi zasiłek stały?

Maksymalna kwota zasiłku stałego wynosi 645 zł, natomiast zasiłek stały nie może być przyznany w kwocie mniejszej niż 30 zł (zgodnie z art. 37 ust. 3 ustawy o pomocy społecznej).

Zasiłek stały ustala się w wysokości:

  • w przypadku osoby samotnie gospodarującej, której dochód jest niższy od kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej tj. od kwoty 701 zł.
  • w przypadku osoby w rodzinie – w wysokości różnicy między kryterium dochodowym na osobę w rodzinie a dochodem na osobę w rodzinie. Próg dochodowy dla osób pozostających w rodzinie wynosi 528 zł i jest on 2-krotnie sprawdzany. Uzyskiwany dochód jak również średni dochód wszystkich członków rodziny nie mogą wykraczać poza tę kwotę.
  • Kwota zasiłku stałego nie może być niższa niż 30 zł miesięcznie.

Kiedy nie przysługuje zasiłek stały?

Zasiłek stały nie przysługuje, jeżeli:

  • osoba otrzymuje rentę socjalną;
  • osoba otrzymuje świadczenie pielęgnacyjne;
  • osoba otrzymuje specjalny zasiłek opiekuńczy;
  • osoba otrzymuje dodatek z tytułu samotnego wychowywania dziecka i utraty prawa do zasiłku do zasiłku dla bezrobotnych na skutek upływu ustawowego okresu jego pobierania;
  • osoba otrzymuje zasiłek dla opiekuna.

Jak ubiegać się o przyznanie zasiłku stałego?

Aby otrzymać zasiłek stały, należy złożyć w Ośrodku Pomocy Społecznej, właściwym dla miejsca zamieszkania osoby wnioskującej, następujące dokumenty:

wniosek/podanie o przyznanie zasiłku stałego;

  • Dowód osobisty bądź inny dokument potwierdzający tożsamość (wyłącznie do wglądu pracownika socjalnego)
  • orzeczenie o stopniu niepełnosprawności (znacznym lub umiarkowanym), albo o całkowitej niezdolności do pracy lub całkowitej niezdolności do pracy i samodzielnej egzystencji;
  • zaświadczenie/oświadczenie o uzyskiwanych dochodach ze wszystkich źródeł w miesiącu poprzedzającym złożenie wniosku wszystkich członków rodziny; zaświadczenie z urzędu gminy albo oświadczenie o powierzchni gospodarstwa rolnego w hektarach przeliczeniowych;
  • w przypadku bezrobocia – udokumentowanie zarejestrowania w PUP (aktualne zaświadczenie, decyzja);
  • Rodzinny wywiad środowiskowy dokonany przez pracownika socjalnego
  • inne dokumenty istotne w sprawie.

Zasiłek okresowy

Zasiłek okresowy przysługuje m. in. w przypadku długotrwałej choroby, niepełnosprawności, bezrobocia.

Ile wynosi zasiłek okresowy?

Zgodnie z art. 38 ust. 3 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej począwszy od 2008 r. gwarantowana wysokość zasiłku okresowego wynosi 50% różnicy między kryterium dochodowym a dochodem osoby/rodziny.

Zasiłek okresowy nie może być przyznany w kwocie mniejszej niż 20 zł.

Zasiłek celowy

Zasiłek celowy przyznaje się w celu zaspokojenia konkretnych niezbędnych potrzeb życiowych, zwłaszcza na pokrycie części lub całości kosztów: leków, opału, odzieży, niezbędnych urządzeń domowych, oraz takich usług jak: leczenie, urządzenie pogrzebu, drobne remonty i naprawy domowe. Zasiłek ten może być przyznany również w formie biletu kredytowanego.

Zasiłek celowy może być przyznany również w celu realizacji postanowień kontraktu socjalnego. Wówczas może być wypłacany niezależnie od dochodu, przez okres do dwóch miesięcy od dnia, w którym osoba objęta kontraktem socjalnym, w trakcie jego realizacji, stała się osobą zatrudnioną.

  • Zasiłek celowy na pokrycie wydatków powstałych w wyniku zdarzenia losowego
  • Świadczenie to może być przyznane osobie albo rodzinie, które poniosły straty w wyniku zdarzenia losowego. W takim przypadku może być przyznany niezależnie od dochodu i może nie podlegać zwrotowi.
  • Zasiłek celowy na pokrycie wydatków związanych z klęską żywiołową lub ekologiczną
  • Świadczenie to może być przyznane osobie albo rodzinie, które poniosły straty w wyniku klęski żywiołowej lub ekologicznej. W takim przypadku może być przyznany niezależnie od dochodu i może nie podlegać zwrotowi.
  • Specjalny zasiłek celowy
  • Świadczenie może być przyznane w szczególnie uzasadnionych przypadkach osobie albo rodzinie o dochodach przekraczających kryterium ustawowe – w wysokości nieprzekraczającej odpowiednio kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej lub rodziny. Świadczenie to nie podlega zwrotowi.
  • Zasiłek celowy na zasadach zwrotu
  • Świadczenie to może być przyznane w szczególnie uzasadnionych przypadkach osobie albo rodzinie o dochodach przekraczających kryterium dochodowe, ale pod warunkiem zwrotu części lub całości kwoty zasiłku.

Ważne!
Osoby bezdomne i inne osoby niemające dochodu oraz możliwości uzyskania świadczeń na podstawie przepisów o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych mogą otrzymać zasiłek celowy na pokrycie części lub całości wydatków na świadczenia zdrowotne.

Wnioski

Wszystkie wzory wniosków o przyznanie pomocy społecznej w formie zasiłków dostępne są na stronach internetowych oraz w siedzibach Miejskich Ośrodków Pomocy Społecznej, właściwych dla miejsca zamieszkania osoby zainteresowanej.

Czym jest zasiłek pielęgnacyjny?

Świadczenia rodzinne, w tym zasiłki pielęgnacyjne, przyznawane i wypłacane są przez ośrodki pomocy społecznej (OSP), podległe wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta właściwego dla miejsca zamieszkania osoby zainteresowanej.

Zgodnie z art. 16. Ustawy o świadczeniach rodzinnych, zasiłek pielęgnacyjny przyznaje się w celu częściowego pokrycia wydatków wynikających z konieczności zapewnienia osobie niepełnosprawnej opieki i pomocy innej osoby w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji.

Komu przysługuje zasiłek pielęgnacyjny?

Zasiłek pielęgnacyjny przysługuje:

  • niepełnosprawnemu dziecku;
  • osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16. roku życia, posiadającej orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności oraz osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16. roku życia, posiadającej orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, jeżeli niepełnosprawność powstała w wieku do ukończenia 21. roku życia;
  • osobie powyżej 75. roku życia.

Ile wynosi zasiłek pielęgnacyjny?

Kwota zasiłku pielęgnacyjnego podlega weryfikacji co 3 lata. Od 1 listopada 2018 do 31 października 2019 wynosi ona 184,42 zł, a od 1 listopada 2019 wynosić będzie 215,84 zł miesięcznie.

Komu nie przysługuje zasiłek pielęgnacyjny?

Zasiłek pielęgnacyjny nie przysługuje osobie przebywającej w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie, jeżeli pobyt osoby i udzielane przez tę instytucję świadczenia częściowo lub w całości finansowane są z budżetu państwa albo z Narodowego Funduszu Zdrowia, a także osobie uprawnionej do dodatku pielęgnacyjnego.

Jak i gdzie złożyć wniosek o zasiłek pielęgnacyjny?

Aby otrzymać zasiłek pielęgnacyjny, należy złożyć w urzędzie gminy lub w urzędzie miasta następujące dokumenty:

  • wniosek o ustalenie prawa do zasiłku pielęgnacyjnego;
  • skrócony odpis aktu urodzenia dziecka lub inny dokument urzędowy potwierdzający wiek dziecka;
  • orzeczenie o stopniu niepełnosprawności (znacznym lub umiarkowanym), ze wskazaniem daty jej powstania.

*Dokumenty te nie są wymagane w przypadku ubiegania się o zasiłek pielęgnacyjny osoby, która ukończyła 75 lat.

Wniosek o ustalenie prawa do zasiłku pielęgnacyjnego wraz z dodatkowymi dokumentami składa się w urzędzie gminy lub miasta, właściwym dla miejsca zamieszkania (albo w ośrodku pomocy społecznej lub w innej jednostce organizacyjnej gminy, jeżeli to właśnie im przekazana została realizacja świadczeń rodzinnych w danej gminie). 

Podstawy prawne

  • Ustawa z dn. 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1952, z późn. zm.);
  • Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 31 lipca 2018 r. w sprawie wysokości dochodu rodziny albo dochodu osoby uczącej się stanowiących podstawę ubiegania się o zasiłek rodzinny i specjalny zasiłek opiekuńczy, wysokości świadczeń rodzinnych oraz wysokości zasiłku dla opiekuna (Dz. U. 2018 poz. 1497).